«یک سایت شبیه این میخواهم» برای شروع گفتگو مناسب است، اما برای برآورد زمان و هزینه کافی نیست. بریف طراحی سایت باید روشن کند کاربر قرار است چه کاری انجام دهد، چه چیزی تحویل میگیرید و مسئول آمادهسازی هر بخش چه کسی است. با یک بریف کوتاه و دقیق، پیشنهادهای طراحان قابل مقایسه میشوند و تصمیمهای مهم تا روز تحویل عقب نمیافتند.
این راهنما برای صاحب کسبوکاری است که میخواهد پیش از سفارش، خواستههایش را مرتب کند. وقتی محدوده روشن شد، میتوانید نمونه قرارداد طراحی سایت را بررسی کنید و اطلاعات توافقشده را در سند متناسب با پروژه وارد کنید. بریف جای قرارداد را نمیگیرد؛ اطلاعات لازم برای تنظیم آن را آماده میکند.
از یک هدف قابل مشاهده شروع کنید
به جای «سایت حرفهای و زیبا»، بنویسید «بازدیدکننده بتواند خدمات را مقایسه کند و درخواست مشاوره بفرستد». اگر هدف فروش آنلاین است، مسیر دیدن محصول، افزودن به سبد، پرداخت و دریافت سفارش را جداگانه توضیح دهید. تعداد صفحه به تنهایی پیچیدگی این مسیر را نشان نمیدهد.
برای هر هدف، یک نشانه موفقیت تعریف کنید؛ مثلاً ثبت صحیح درخواست در پنل و دریافت رسید توسط کاربر. افزایش فروش هدف کسبوکار است، اما همه عوامل آن در اختیار طراح نیست. کیفیت محصول، قیمت، ترافیک و پاسخگویی نیز اثر دارند؛ بنابراین نتیجه تجاری را با معیار تحویل فنی یکی نکنید.
مخاطب و سناریوی استفاده را مشخص کنید
سه پرسش بنویسید: مخاطب چه کسی است، با چه نگرانی وارد سایت میشود و بعد از دیدن صفحه باید چه کاری انجام دهد؟ برای یک آموزشگاه، «والدی که با موبایل شهریه و زمان کلاس را مقایسه میکند» توصیف مفیدتری از «عموم مردم» است.
دو یا سه سناریوی واقعی کافی است. سناریوی اول میتواند پیدا کردن دوره و ارسال درخواست باشد؛ سناریوی دوم، مشاهده آدرس و تماس. امکاناتی که به این مسیرها کمکی نمیکنند در فهرست مرحله بعد قرار بگیرند تا پروژه نخست بیش از اندازه بزرگ نشود.
جدول محدوده بسازید
| بخش | آنچه باید مشخص شود | نمونه تصمیم |
|---|---|---|
| صفحات | نام و هدف هر صفحه | معرفی خدمات، نمونهکار، تماس |
| محتوا | تهیهکننده متن و تصویر | متن با کارفرما، بارگذاری با مجری |
| فرمها | فیلدها و مقصد اطلاعات | نام، شماره تماس و نوع درخواست |
| اتصالها | سرویس و مسئول دسترسی | پیامک با حساب متعلق به کارفرما |
| تحویل | فایلها و آموزش | دسترسی مدیریت و جلسه آموزشی |
وجود یک ردیف در جدول به معنی گنجاندن خودکار آن در قیمت نیست. کنار هر ردیف وضعیت «داخل برآورد»، «اختیاری» یا «مرحله بعد» بگذارید. نسخه تاریخدار جدول را برای تمام پیشنهاددهندگان یکسان ارسال کنید.
نمونه بریف یک سایت خدماتی
فرض کنید یک مجموعه تعمیر تجهیزات میخواهد درخواستهای پراکنده تلفنی را منظم کند. بریف میتواند بگوید: «سایت فارسی، با صفحات معرفی پنج خدمت، نمونهکار و فرم درخواست ساخته شود. کاربر بدون عضویت فرم را ارسال کند و مدیر بتواند وضعیت رسیدگی را ببیند. پرداخت اینترنتی و اپلیکیشن در این مرحله لازم نیست.»
در ادامه بنویسید تصاویر موجودند یا باید تهیه شوند، چه کسی درخواستها را بررسی میکند و روزانه تقریباً چند درخواست انتظار میرود. این اطلاعات برای طراحی کافیتر از فهرست بلند امکانات نامرتبط است. اگر نمونه سایت معرفی میکنید، دقیقاً بگویید منو، ترکیب محتوا یا شیوه نمایش خدمات آن را میپسندید؛ کپی کامل طرح را خواسته پیشفرض قرار ندهید.
معیار پذیرش را پیش از شروع بنویسید
برای فرم تماس، عبارت «فرم کار کند» مبهم است. معیار روشنتر این است: ارسال معتبر یک بار ثبت شود، فیلدهای ناقص پیام قابل فهم داشته باشند، مدیر اطلاعات را ببیند و کاربر از موفقیت ارسال مطلع شود. برای موبایل نیز صفحات مهم و دستگاههای هدف را مشخص کنید.
این معیارها را با چکلیست تحویل فروشگاه اینترنتی مقایسه کنید و فقط بخشهای مرتبط با پروژه خود را بردارید. خرید دامنه، تمدید میزبانی، پشتیبانگیری و پشتیبانی پس از تحویل هم باید مسئول مشخص داشته باشند.
پرسشهای متداول
بریف چند صفحه باشد؟
عدد ثابتی ندارد. برای پروژه کوچک، چند صفحه همراه جدول امکانات ممکن است کافی باشد. معیار، رفع ابهام است؛ اگر خواننده هنوز نمیداند محتوا را چه کسی تهیه میکند، کوتاه بودن سند مزیت محسوب نمیشود.
آیا همه جزئیات باید از ابتدا قطعی باشند؟
خیر. موارد نامعلوم را با برچسب «نیازمند تصمیم» ثبت کنید و برای پاسخدادن مسئول و مهلت بگذارید. پنهان کردن ابهام معمولاً برآورد را خوشبینانه میکند و بعداً به تغییر محدوده میانجامد.
مرحله بعد از نوشتن بریف چیست؟
از مجری بخواهید برداشت خود، موارد خارج از محدوده و فرضهای قیمتگذاری را مکتوب کند. سپس راهنمای قرارداد طراحی سایت و مشخصات فایل قابل ویرایش قرارداد را ببینید. نمونه آماده نقطه شروع تنظیم سند است و باید با توافق واقعی و شرایط حقوقی همکاری تطبیق داده شود.